ΟΠΑΔΟΙ…ΠΑΡΑΛΟΓΟ;;

Δεν ξέρω εάν πρόκειται για μειονέκτημα του ανθρώπινου εγκέφαλου ‘η όχι , αλλά αυτό το πάθος και η δυναμική που βλέπουμε όλοι μας να αναπτύσσουν οι οπαδοί ομάδων στα γήπεδα και όχι μόνο ( βλέπε και ραδιόφωνα) …. με αφήνει απλά άφωνο !!

Με αλλά λόγια αναρωτιέμαι πόση βλακεία μπορεί να χωρεσει το μυαλό ενός ανθρώπου και μάλιστα τις περισσότερες φορές νεαρού…που δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο εκτός από την ομάδα του που δεν είναι άλλο παρά μια καλοστημένη επιχείρηση από εκατομμυριούχους παράγοντες και αθλητές που ο μόνος σκοπός τους είναι να γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι.

Η ανταμοιβή βέβαια για όλους αυτούς τους οπαδούς , που τρέχουν βλακωδώς από πίσω τους , είναι η μέγιστη κοροϊδία τύπου… ευχαριστούμε τους οπαδούς μας … χωρίς αυτούς δεν μπορούμε … είναι ο επιπλέον παίκτης …. τους κάνουμε περήφανους …και άλλες τέτοιες αηδίες.

Όσο για τα αθλητικά ραδιόφωνα εκεί έχει το γέλιο της αρκούδας με την γραφικότητα και τον σουρεαλισμό να χτυπάει κόκκινο.

Τώρα για εθνικά , κοινωνικά , πολιτικά , θέματα για όλους αυτούς δεν είναι παρά…. ψιλά γράμματα.

Κρίμα τόση ενέργεια να πηγαίνει χαμένη και οι κατά τόπους Τρεμοπουλοι να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για τους σκοπούς τους.

Κωνσταντίνος Ηλιάκης.Τρία χρόνια από τον θάνατο ενός ήρωα

Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης ήταν Σμηναγός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που σκοτώθηκε στις 23 Μαΐου 2006. Στις 23 Μαΐου 2006 και έπειτα από θερμό επεισόδιο ελληνικών με τουρκικά μαχητικά το αεροπλάνο του Κωνσταντίνου Ηλιάκη κατέπεσε κοντά στην Κάρπαθο έπειτα από προσπάθεια αναχαίτισης τουρκικού F-16. Τα συντρίμμια του αεροπλάνου βρέθηκαν λίγο αργότερα επιβεβαιώνοντας το τραγικό αυτό συμβάν.Ο σμηναγός ήταν... πατέρας δύο παιδιών 1,5 και 5 χρονών αντίστοιχα.Στις 28 Δεκεμβρίου 2006, στην καθιερωμένη τελετή απονομής μεταλλίων και βραβείων από την Ακαδημία Αθηνών, του απονεμήθηκε το αργυρό μετάλλιο αρετής και αυτοθυσίας.