Κυριακή, 31 Μαΐου 2009

ΟΠΑΔΟΙ…ΠΑΡΑΛΟΓΟ;;

Δεν ξέρω εάν πρόκειται για μειονέκτημα του ανθρώπινου εγκέφαλου ‘η όχι , αλλά αυτό το πάθος και η δυναμική που βλέπουμε όλοι μας να αναπτύσσουν οι οπαδοί ομάδων στα γήπεδα και όχι μόνο ( βλέπε και ραδιόφωνα) …. με αφήνει απλά άφωνο !!

Με αλλά λόγια αναρωτιέμαι πόση βλακεία μπορεί να χωρεσει το μυαλό ενός ανθρώπου και μάλιστα τις περισσότερες φορές νεαρού…που δεν ενδιαφέρεται για τίποτε άλλο εκτός από την ομάδα του που δεν είναι άλλο παρά μια καλοστημένη επιχείρηση από εκατομμυριούχους παράγοντες και αθλητές που ο μόνος σκοπός τους είναι να γίνουν ακόμη πιο πλούσιοι.

Η ανταμοιβή βέβαια για όλους αυτούς τους οπαδούς , που τρέχουν βλακωδώς από πίσω τους , είναι η μέγιστη κοροϊδία τύπου… ευχαριστούμε τους οπαδούς μας … χωρίς αυτούς δεν μπορούμε … είναι ο επιπλέον παίκτης …. τους κάνουμε περήφανους …και άλλες τέτοιες αηδίες.

Όσο για τα αθλητικά ραδιόφωνα εκεί έχει το γέλιο της αρκούδας με την γραφικότητα και τον σουρεαλισμό να χτυπάει κόκκινο.

Τώρα για εθνικά , κοινωνικά , πολιτικά , θέματα για όλους αυτούς δεν είναι παρά…. ψιλά γράμματα.

Κρίμα τόση ενέργεια να πηγαίνει χαμένη και οι κατά τόπους Τρεμοπουλοι να βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για τους σκοπούς τους.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

Κωνσταντίνος Ηλιάκης.Τρία χρόνια από τον θάνατο ενός ήρωα



Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης ήταν Σμηναγός της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που σκοτώθηκε στις 23 Μαΐου 2006. Στις 23 Μαΐου 2006 και έπειτα από θερμό επεισόδιο ελληνικών με τουρκικά μαχητικά το αεροπλάνο του Κωνσταντίνου Ηλιάκη κατέπεσε κοντά στην Κάρπαθο έπειτα από προσπάθεια αναχαίτισης τουρκικού F-16. Τα συντρίμμια του αεροπλάνου βρέθηκαν λίγο αργότερα επιβεβαιώνοντας το τραγικό αυτό συμβάν.Ο σμηναγός ήταν... πατέρας δύο παιδιών 1,5 και 5 χρονών αντίστοιχα.Στις 28 Δεκεμβρίου 2006, στην καθιερωμένη τελετή απονομής μεταλλίων και βραβείων από την Ακαδημία Αθηνών, του απονεμήθηκε το αργυρό μετάλλιο αρετής και αυτοθυσίας.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2009

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ

Δεν είναι καινούργιο φαινόμενο να βλέπεις ανθρωπάρια και φιδίσκους ( και μερικες φορες και φοιτητες ) παντός τύπου με γλοιώδη πρόσωπα και συμπεριφορές να τρέχουν πίσω από πολιτικούς για να τους δουν αλλά και κάποιοι….να τους φιλήσουν σαν ανταπόδοση για το ρουσφέτι που ζήτησαν ‘η θα ζητήσουν.
Ε!! λοιπόν όλοι εσείς που το μόνο σας Όνειρο είναι πως θα μπείτε οι ίδιοι σας ‘η τα παιδία σας στο δημόσιο αλλά και όλοι εσείς που η μόνη σας σκέψη είναι πως θα κλέψετε το δημόσιο ….δηλ. όλους εμάς αλλά και το μέλλον των ίδιων των παιδιών σας ( υψηλές έννοιες για εσάς ) , όλοι εμείς λοιπόν οι υπόλοιποι κατ’ εσάς κορόιδα σας υπενθυμίζουμε απλά ότι αυτή η χώρα δεν σας ανήκει !! γι’ αυτό λοιπόν προτείνω να πάτε απλά στον δ....... και να μην σας ξαναδούμε ποτέ !!!

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ…( 19 ΜΑΙΟΥ )


Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανές δεν τους αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση, παρότι ζούσαν αποκομμένοι από τον εθνικό κορμό. Μπορεί να αποτελούσαν μειονότητα -το 40% του πληθυσμού, αλλά γρήγορα κυριάρχησαν στην οικονομική ζωή της περιοχής, ζώντας κυρίως στα αστικά κέντρα.Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και την πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε 265.000 ψυχές, το 1880 σε 330.000 και στις αρχές του 20ου αιώνα άγγιζαν τις 700.000. Το 1860 υπήρχαν 100 σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε 1401, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Εκτός από σχολεία διέθεταν τυπογραφεία, περιοδικά, εφημερίδες, λέσχες και θέατρα, που τόνιζαν το υψηλό τους πνευματικό επίπεδο.Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής, επωφελούμενοι της εμπλοκής των ευρωπαϊκών κρατών στο Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Το ελληνικό κράτος, απασχολημένο με το «Κρητικό Ζήτημα», δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει ένα ακόμη μέτωπο με την Τουρκία.Οι Τούρκοι με πρόσχημα την «ασφάλεια του κράτους» εκτοπίζουν ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού στην αφιλόξενη μικρασιατική ενδοχώρα, μέσω των λεγόμενων «ταγμάτων εργασίας» («Αμελέ Ταμπουρού»). Στα «Τάγματα Εργασίας» αναγκάζονταν να υπηρετούν οι άνδρες που δεν κατατάσσονταν στο στρατό. Δούλευαν σε λατομεία, ορυχεία και στη διάνοιξη δρόμων, κάτω από εξοντωτικές συνθήκες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από πείνα, κακουχίες και αρρώστιες.Αντιδρώντας στην καταπίεση των Τούρκων, τις δολοφονίες, τις εξορίες και τις πυρπολήσεις των χωριών τους, οι Ελληνοπόντιοι, όπως και οι Αρμένιοι, ανέβηκαν αντάρτες στα βουνά για να περισώσουν ό,τι ήταν δυνατόν. Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1916, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε 5 αιώνες το πέτυχε ο Κεμάλ σε 5 χρόνια!Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του. Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.Όσοι γλίτωσαν από το τουρκικό σπαθί κατέφυγαν ως πρόσφυγες στη Νότια Ρωσία, ενώ γύρω στις 400.000 ήλθαν στην Ελλάδα. Με τις γνώσεις και το έργο τους συνεισέφεραν τα μέγιστα στην ανόρθωση του καθημαγμένου εκείνη την εποχή ελληνικού κράτους και άλλαξαν τις πληθυσμιακές ισορροπίες στη Βόρειο Ελλάδα.Με αρκετή, ομολογουμένως, καθυστέρηση, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

ΜΑΥΡΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ!!


Νομίζω ότι το ελληνικό Σύνταγμα είναι ίσως το μοναδικό, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ( φιλελεύθερες ) δημοκρατίες, που εξασφαλίζει, με το κόλπο των παραγραφών και των μεθοδικών διαδικασιών το…δικαίωμα των Ελλήνων υπουργών να είναι απλά… υπεράνω των νόμων!! Έτσι, δημιουργείται… (και καθόλου άδικα)… η εντύπωση στην κοινή γνώμη ότι οι νόμοι περί ευθύνης Υπουργών, θεσπίστηκαν απλά για να καλύπτουν…. «σκάνδαλα»Άρα λοιπόν… δεν μπορείς να μιλήσεις για πολιτική σήμερα στην Ελλάδα αν δεν μιλήσεις για εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος. Και επειδή αυτό η ελληνική καθυστέρηση δεν το αντέχει, παρακολουθούμε για άλλη μια φορά τη φαρσοκωμωδία των λευκών ψηφοδελτίων, της δικαιοσύνης και της ηθικής που απονέμεται ανάλογα με τις έδρες των κομμάτων στο Κοινοβούλιο.
Υ.Σ To Σύνταγμα προβλέπει την περίφημη διάκριση των εξουσιών δηλ. διάκριση σε νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Όταν η μία διαπλέκεται με την άλλη πολλές φορές φτάνουν σε σημείο αλληλοαναίρεσης....έτσι λοιπόν είναι σαν να δηλώνεις φυτοφάγος και να τρως κρέας…και μετά αυτό το κρέας, να το βαφτίζεις ψάρι..!!Ως πότε εμείς οι ψηφοφόροι όμως θα τηρούμε «σιγή ιχθύος» σε κάθε μικρο 'η μεγάλο σκάνδαλο;;
ΜΑΥΡΙΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

ΞΥΠΝΑΤΕ..ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ !


Επειδή κάποιοι από εμάς έχουμε κυριολεκτικά αποκοιμηθεί πίσω από το οποίο πολιτικό και κοινωνικό βόλεμα μας ( ας είναι καλά ο βουλευτής μας )… διαβάστε παρακάτω κάποια είδηση που σίγουρα για τους περισσότερους από εσάς πέρασε στα ψιλά….
.Η ανεξάρτητη εμπειρογνώμων του ΟΗΕ για θέματα μειονοτήτων, κ. Μακ Ντάγκαλ, στην έκθεσή της για θέματα μειονοτήτων στην Ελλάδα αναμειγνύεται σαφέστατα και με αρνητικό τρόπο σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της χώρας.Καλεί λοιπόν την ελληνική κυβέρνηση «επειγόντως να αποσυρθεί από τη διαμάχη για το αν ..υπάρχει μακεδονική ή τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα και να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην προστασία των δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού, ελευθερίας έκφρασης και ελευθερίας τού συνεταιρίζεσθαι για τα μέλη αυτών των κοινοτήτων».Η κ. Μακ Ντάγκαλ ακόμα στα συμπεράσματα της έκθεσής της, υπερβαίνοντας κατά πολύ τα ευρεία όρια της εντολής της από τον ΟΗΕ, χαρακτηρίζει τη Συνθήκη της Λωζάννης παρωχημένη και καλεί την Ελλάδα να ακολουθήσει «τα σύγχρονα κριτήρια» για τα θέματα μειονοτήτων.ΑντιδράσειςΗ ακραία έκθεση της εμπειρογνώμονος του ΟΗΕ προκάλεσε ήδη τις αναμενόμενες αντιδράσεις:* Στην Αθήνα ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών εξέφρασε τη…χλιαρή δυσφορία της κυβέρνησης, παρατηρώντας ότι οι μηχανισμοί προστασίας και ενδυνάμωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων «δεν θα πρέπει να μετατρέπονται άμεσα ή έμμεσα σε ευκαιρία ή άλλοθι για ορισμένους, που συνειδητά επιχειρούν να τους εκμεταλλευτούν για την προώθηση των δικών τους σκοπιμοτήτων στο επίπεδο των διακρατικών σχέσεων...».* Στα Σκόπια ο πρωθυπουργός Γκρούεφσκι πανηγύρισε για την έκθεση της κ. Μακ Ντάγκαλ για την Ελλάδα, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «για μας η έκθεση ήταν αναμενόμενη, δεν αποτέλεσε έκπληξη. Το (Μακεδονικό) ζήτημα έλαβε διεθνή υποστήριξη και είναι ένα είδος ικανοποίησης, γιατί από την άλλη πλευρά (σ.σ. την Ελλάδα) υπήρχε άρνηση παραδοχής (σ.σ. της μακεδονικής μειονότητας)».Και από τις δύο αυτές πρώτες αντιδράσεις στην έκθεσή της είναι προφανές ότι η κ. Μακ Ντάγκαλ έδρασε ενσυνειδήτως υπέρ των ισχυρισμών των Σκοπίων στη διαπραγμάτευση με την Ελλάδα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, διαταράσσοντας την πάγια αρχή των ίσων αποστάσεων ανάμεσα σε διαπραγματευόμενους, εν ολίγοις δυσχεραίνοντας κατά πολύ τη διαπραγμάτευση.Ποια Λωζάννη;Καθ' όμοιο τρόπο, η κ. Μακ Ντάγκαλ παρενέβη και στα δύσκολα διμερή θέματα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, υποστηρίζοντας πλήρως την τουρκική θέση περί ύπαρξης τουρκικής μειονότητας στην Ελλάδα και ανάγκη υποβάθμισης της βαρύτητας και ισχύος της Συνθήκης της Λωζάννης, εγκαλώντας μάλιστα την Ελλάδα ότι δίνει απολύτως «περιοριστική» ερμηνεία στον όρο μειονότητες και γι' αυτό πρέπει η Ελλάδα να υιοθετήσει «τα τρέχοντα κριτήρια».Η ελληνική κυβέρνηση θα απαντήσει επισήμως την προσεχή Τρίτη στο Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Γενεύη και οι ελληνικές θέσεις θα κυκλοφορήσουν ως επίσημο έγγραφο του ΟΗΕ.Για την Ιστορία σημειώνεται ότι το 2007, κατά την ανανέωση της θητείας της κ. Μακ Ντάγκαλ, η Τουρκία αξιοποίησε το δικαίωμα να επιβάλει ρήτρα (δεκτή από τον ΟΗΕ) στην αξιωματούχο του ΟΗΕ, σύμφωνα με την οποία θα μπορεί να επισκέπτεται περιοχές στην Τουρκία «μόνο εκεί όπου υπάρχουν αναγνωρισμένες μειονότητες από το τουρκικό Σύνταγμα». (Η Ελλάδα δεν αξιοποίησε το αντίστοιχο δικαίωμα στην επιβολή ρήτρας...)
Η έκθεση της κ. Μακ Ντάγκαλ, ύστερα από περιοδεία στην Ελλάδα το περασμένο φθινόπωρο, εντοπίζει το ενδιαφέρον της στη Δυτική Θράκη, στη Δυτική Μακεδονία αλλά και στους Αθίγγανους του Ασπρόπυργου, των Σπάτων και του Αγίου Βαρνάβα.Αν και καταγράφει σε ικανοποιητικό βαθμό τις θέσεις των ελληνικών αρχών (υπουργείο Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Δημόσιας Τάξης, καθώς και αυτές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης), εστιάζει ιδιαιτέρως το ενδιαφέρον της στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία, για να αποδεχθεί αυτομάτως την ύπαρξη μακεδονικής μειονότητας στην περιοχή, αλλά και για να υποστηρίξει την ύπαρξη της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη.Επιμένει ακόμα ότι ο θρησκευτικός ηγέτης της μουσουλμανικής μειονότητας δεν πρέπει να εκλέγεται από την κυβέρνηση, θεωρεί απαράδεκτο τον νόμο της σαρία, ενώ θέτει θέματα νομικής αναγνώρισης άλλων θρησκειών, πλην της ελληνοορθόδοξης και της ιουδαϊκής.Στην έκθεση ακόμα γίνεται και εκτενής αναφορά στους Ρομά. Διαπιστώνει μεγάλης έκτασης κακομεταχείριση και δείγματα ρατσισμού και κοινωνικής απομόνωσής τους. *

Μετά από όλα αυτά …καληνύχτα σας…

Θεσσαλονίκη: Να σωθεί ο Ναός της Αφροδίτης στην πλατεία Αντιγονιδών!



Αναπαράσταση του Ναού της Αφροδίτης κατα τους πρώτους μ.Χ. αιώνες



Σε ποιο σημείο της πόλης βρίσκεται ο ΝαόςΣτην πλατεία Αντιγονιδών, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης! Ακριβώς κάτω από αυτήν και σε ένα διπλανό, άδειο μέχρι σήμερα οικόπεδο, βρίσκεται θαμμένος ο εκπληκτικός αρχαιοελληνικός Ναός της Αφροδίτης, ένα σπάνιο εύρημα του 6ου αι. πΧ που μεταφέρθηκε στην πόλη από την Αίνεια, την πόλη που ίδρυσε ο Αινείας έξω από τη Μηχανιώνα.
Πότε και πώς ανακαλύφθηκε ο ναός;Ο υστεροαρχαϊκός ναός, αφιερωμένος στη Θεά Αφροδίτη, ήταν γνωστός από τα διάσπαρτα στην πόλη της Θεσσαλονίκης ιωνικά αρχιτεκτονικά μέλη του, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την εκσκαφή των θεμελίων που έγινε το 1936 για την ανέγερση διώροφης οικοδομής στο οικόπεδο που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Κρυστάλλη και Διοικητηρίου.
Η περιοχή που τώρα πια ονομάζεται Διοικητήριο ήταν γνωστή στους ρωμαϊκούς χρόνους της πόλης ως περιοχή των ιερών, αφού εκεί ήταν συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι ναοί και ιερά..
Το 2000 με την ευκαιρία της κατεδάφισης της διώροφης οικοδομής σε οικόπεδο που βρίσκεται στην πλατεία Αντιγονιδών, πραγματοποιήθηκε ανασκαφή από την αρχαιολόγο Α.Τασιά, η οποία ξανάφερε στο φως την κρυμμένη πλούσια ιστορία της πόλης. Αποκαλύφθηκε τότε το ανατολικό τμήμα της κρηπίδας του συγκεκριμένου ναού, αγάλματα των ελληνορωμαϊκών χρόνων και πλήθος θραυσμάτων αρχιτεκτονικών μελών. Οι κίονες του ναού οι οποίοι φθάνουν τα 7 μέτρα σε ύψος, όπως και πολλά από τα ευρήματα, χάρη και στις προσπάθειες των αρχαιολόγων της ΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και των υπευθύνων του Αρχαιολογικού Μουσείου, εκτίθενται σήμερα σε αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης.
Η αξία του μνημείουΌπως ανέφερε στη δημοσιογράφο Στελίνα Μαργαριτίδου ο αρχιτέκτονας αρχαιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ, κ. Γιώργος Καραδέδος:
«Πρόκειται για ένα εύρημα μοναδικό στο είδος του, μεγάλο μέρος του οποίου εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Το ύψος των κιόνων του φθάνει τα επτά μέτρα και όπως είναι φυσικό, δεν μπορούν υπό τις παρούσες συνθήκες μέσα σε μια αίθουσα μουσείου να εκτεθούν έτσι ώστε να αναδεικνύεται το ακριβές μέγεθός του. Γνωρίζουμε ότι ο υπόλοιπος ναός συνεχίζει δυτικά κάτω από το οδόστρωμα της οδού Διοικητηρίου και της πλατείας Αντιγονιδών. Η αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία του ναού είναι μεγάλη και η εικόνα του μπορεί να βελτιωθεί, ειδικά εάν σκεφτεί κάποιος ότι τα μέχρι τώρα ευρήματα αποτελούν μόνο το ένα τρίτο αυτών που μπορεί να προκύψουν από την ανασκαφή»
Πώς προέκυψε το πρόβλημα της κατάχωσηςΗ αρχική απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, λίγο μετά την ανασκαφή του μνημείου, ήταν να απαλλοτριωθεί το οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται και να προχωρήσει η ανάδειξη του ναού που χαρακτηρίστηκε σπάνιο μνημείο, με τεράστια ιστορική, αρχαιολογική και καλλιτεχνική αξία. Αργότερα η απόφαση αυτή αναθεωρήθηκε και αποφασίστηκε να διατηρηθεί στο υπόγειο της υπό ανέγερση πολυκατοικίας. Πριν από δύο χρόνια η τύχη του ναού συζητήθηκε και πάλι στο ΚΑΣ και δόθηκε θετική γνωμοδότηση για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου, το ζήτημα όμως έκτοτε «πάγωσε».
Το θέμα της απαλλοτρίωσης, μετά από ένσταση των ιδιοκτητών του οικοπέδου, επρόκειτο να συζητηθεί στις 13/4 σε συνεδρίαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία όμως αναβλήθηκε ελλείψει απαρτίας για μετά τις γιορτές. Αν η απαλλοτρίωση απορριφθεί και η ένσταση γίνει δεκτή, ο ναός θα μπαζωθεί!
Ενδιαφέρουσα πρόταση από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘΤο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα σχεδιαστική πρόταση σύμφωνα με την οποία η πλατεία Αντιγονιδών διαμορφώνεται σε δύο επίπεδα, το σημερινό και το αρχαίο, επιτρέποντας την αναστήλωση και ανάδειξη του μνημείου χωρίς να θιγεί η λειτουργία της πλατείας.
Η κινητοποίηση όλων είναι αναγκαία!